Klawiatura i czytnik ekranu

MultiPairs 2027 można obsługiwać samą klawiaturą i czytnikiem ekranu (np. NVDA, JAWS, TalkBack, VoiceOver). Wszystkie funkcje są te same co przy obsłudze myszą lub dotykiem; nie ma osobnej, uproszczonej wersji. Dokładne brzmienie komunikatów zależy od czytnika i jego ustawień.

Zadanie krok po kroku

Na przykładzie Analizy 07 (ranking par); w innych analizach kroki są te same.

1. Wybierz grę. Lista „Gra” jest w nagłówku strony. Pierwszy klawisz Tab pokazuje link „Przejdź do głównej treści”, który ten nagłówek omija.
2. Otwórz analizę. Lista analiz to lista linków pod nagłówkiem „Dostępne analizy”. Po otwarciu fokus trafia na nagłówek analizy, a tytuł karty przeglądarki zawiera jej nazwę, np. „07 Sortowanie par | MultiPairs 2027”.
3. Ustaw zakres losowań. Grupa „Zakres losowań” ma pola „od losowania” i „do losowania” oraz przyciski „ostatnie 20”, „ostatnie 50 losowań” … „wszystkie losowania”. Jeśli wpiszesz numer spoza bazy, po wyjściu z pola program napisze i powie, jaki numer ustawił zamiast niego. Gdy „od” jest większe niż „do”, oba pola są oznaczone jako błędne, a opis mówi, jak to poprawić.
4. Ustaw parametry. Każde pole ma własną nazwę. W wierszach kryteriów pole wyboru włącza kryterium, a pola mają nazwy z dopiskiem „minimum” i „maksimum”. Błąd (np. minimum większe niż maksimum) jest opisany przy wierszu razem ze sposobem poprawy.
5. Wpisz liczby, jeśli analiza ich wymaga: w pole „Liczby” albo „Liczba” nad siatką (szczegóły niżej).
6. Uruchom obliczenie. Większość analiz liczy się sama po zmianie pola. Ciężkie obliczenia mają przycisk „Oblicz”; w trakcie liczenia jest przycisk „Przerwij”.
7. Przejdź do wyników. Nagłówek „Wyniki analizy” prowadzi prosto do nich; w NVDA w trybie przeglądania wystarczy klawisz H. W nawigacji na górze analizy, za „Wróć do listy analiz”, są przyciski „Przejdź do wyników”, „Pomoc do tej analizy” i „Powtórz ostatni komunikat” (na ekranie pojawiają się, gdy mają fokus, a przy włączonych „Ułatwieniach” stale). Nagłówek „Wyniki analizy” pojawia się na ekranie z wyraźną obwódką, gdy dostanie fokus, więc widać, dokąd przeniósł Cię przycisk. Zaraz za nim jest przycisk „Wróć do parametrów” (widoczny tak samo).
8. Czytaj tabelę po komórkach (w NVDA Ctrl+Alt+strzałki): czytnik podaje nagłówek kolumny i wiersza. Długie tabele są podzielone na strony (niżej).
9. Otwórz szczegóły. W wierszu, który otwiera inną analizę, jest przycisk, np. „Otwórz w Analizie 02 parę 05 17”. Enter albo Spacja go uruchamia.
10. Wróć. W analizie otwartej z wiersza innej analizy pierwszy przycisk nawigacji to „← Wróć do: …”; działa też klawisz Wstecz przeglądarki (Alt+strzałka w lewo). Po powrocie na listę analiz fokus wraca na kartę analizy, z której wyszedłeś.
11. Zapisz wynik przyciskami pod wynikami: „Kopiuj jako tekst”, „Pobierz TXT”, „Pokaż tekst”.

Wybór liczb

• Siatka liczb to grupa przycisków przełączających: wybrana liczba jest „wciśnięta”. Jeśli pod liczbą jest wartość, czytnik podaje jej znaczenie, np. „17, wystąpień: 25, najwięcej”.
• Zamiast przechodzić po kilkudziesięciu przyciskach, wpisz albo wklej liczby w pole „Liczby” nad siatką (oddzielone spacją, przecinkiem lub średnikiem) i naciśnij Enter albo „Ustaw”. Pole ma nazwę z kontekstem, np. „Liczby pary”, „Liczba do szukania trendu”, „Liczby bazowe piramidy”, więc na liście pól formularza się nie myli. Po zatwierdzeniu słychać wybór, jaki program naprawdę ustawił, np. „Wybrano 3 liczby: 5, 17, 42”. Błąd (liczba spoza gry, powtórzona liczba, za dużo liczb) jest opisany pod polem, a wpisany tekst zostaje do poprawienia.
• Tam, gdzie wybiera się jedną liczbę, pole nazywa się „Liczba”. Puste pole czyści wybór; w analizach, w których liczba musi być wybrana (np. Analiza 22), puste pole jest odrzucane z wyjaśnieniem i wybór się nie zmienia.
• Przed siatką jest przycisk „Przejdź za siatkę” (widoczny, gdy ma fokus), który przenosi za wszystkie przyciski liczb, na napis „Koniec siatki”, widoczny wtedy na ekranie.

Tabele wyników

• Tabela szersza niż ekran jest miejscem w kolejności Tab („Przewijana tabela: …” z tytułem tabeli); gdy tabela się mieści, tego miejsca nie ma. Z samą klawiaturą (bez czytnika) strzałki w lewo i w prawo przesuwają widoczny fragment. W NVDA w trybie przeglądania strzałki obsługuje czytnik: tabelę czyta się wtedy po komórkach (Ctrl+Alt+strzałki) i przesuwanie fragmentu nie jest potrzebne; strzałki przesuwają go dopiero w trybie formularza (NVDA+spacja). Tego zachowania nie sprawdzono jeszcze w samym NVDA.
• Przyklejone nagłówki i pierwsza kolumna tabeli nie zasłaniają przycisku, na który przechodzi fokus: przewijanie zostawia na nie miejsce.
• Każda tabela ma tytuł i nagłówki kolumn, a tam, gdzie wiersz ma swoją etykietę (numer losowania, zakres losowań), także nagłówki wierszy.
• Długie tabele są podzielone na strony. Nad tabelą jest opis, np. „Pokazano grupy 151–300 z 3400. Policzone są wszystkie, eksport obejmuje całość.”, przyciski „Poprzednie” i „Następne” oraz lista „Na stronie” (50, 150, 500, wszystkie). Po zmianie strony fokus zostaje na przycisku, a czytnik podaje nowy zakres. Tabele ułożone według losowań zaczynają od ostatniej strony, czyli najnowszych losowań.
• Znaczenie kolorów jest podane tekstem przy wartości, np. „padła w następnym losowaniu”, „najwięcej”, „okno trendu”.
• Analiza 05 (mapa rozkładu) ma listę „Widok”: oprócz pełnej mapy są widoki „Wystąpienia wybranej liczby” (losowania z datą, w których liczba padła), „Liczby wybranego losowania” i „Podsumowanie częstości” — te same dane bez przechodzenia przez tabelę o 80 kolumnach.
• Analiza 23: każda komórka przerwy mówi, której liczby dotyczy, np. „liczba 17: 08”.
• Pasek przerw w Analizie 14 i wykres trafień w Analizie 15 mają po kilka tysięcy przycisków, ale w kolejności Tab są jednym miejscem (pasek narzędzi). Tab trafia na ostatnią przerwę albo ostatnie losowanie; strzałki w lewo i w prawo przechodzą o jeden, Page Up i Page Down o 10, Home i End na początek i koniec, Enter albo spacja wybiera. Nazwa przycisku mówi, czy należy do ostatniego wzorca, okna trendu albo jest wartością „Kolejna”. Po wybraniu dopasowania w tabeli Tab na pasku trafia na początek jego okna.
• Przy rankingach wynik zaczyna się od informacji o sortowaniu, np. „Sortowanie: Ilość wystąpień, malejąco”; po zmianie kryterium lub kierunku czytnik krótko ją powtarza.

Obliczenia i komunikaty

• Ciężkie obliczenia ogłaszają początek („Liczę…”) i koniec z krótkim podsumowaniem. Bieżący procent można przeczytać przy pasku postępu w dowolnej chwili; pasek nie jest czytany samoczynnie.
• Po „Przerwij” fokus przechodzi na notkę, która mówi, co widać: wynik poprzedniego, pełnego obliczenia (dla tych samych albo wcześniejszych ustawień) albo że wyników nie ma. Przerwane obliczenie nie zostawia wyników częściowych.
• Pytanie „Długie obliczenie — czy liczyć?” (Analizy 16, 17, 19) to okno modalne: fokus jest na „Tak, licz”, reszta strony jest wtedy niedostępna, Escape oznacza „Nie”, a po zamknięciu fokus wraca na „Oblicz”.
• Analizy, które przeliczają się od razu po zmianie pola, nie ogłaszają wyników przy każdej zmianie. Ogłaszają za to zmianę stanu, np. pojawienie się „Brak wyników.” albo nowego błędu.
• Komunikaty po czynnościach (wczytano, zapisano, skopiowano, usunięto zestaw, nowe losowania w bazie, błędy) są ogłaszane bez przenoszenia fokusu, także wtedy, gdy powtórzysz tę samą czynność z tym samym skutkiem. Komunikaty można przeczytać ponownie w panelu „Komunikaty” na końcu strony (nagłówek; na ekranie widoczny przy włączonych „Ułatwieniach”): ostatni oznaczony „Ostatni:”, kilka wcześniejszych pod przyciskiem „Wcześniejsze komunikaty”, od najnowszego. Bez przechodzenia na koniec strony ostatni komunikat powtarza przycisk „Powtórz ostatni komunikat” w nawigacji na górze analizy.
• Każde polecenie dostaje odpowiedź. Jeśli naciśnięcie przycisku (np. „Oblicz”, „Ustaw”, „Szukaj”) albo Enter w polu niczego nie zmieniło, program powtarza komunikaty, które stoją na ekranie: błąd z aktualnymi liczbami, „Brak wyników.” albo ostrzeżenie. Krótkie obliczenie po poleceniu kończy się komunikatem „Obliczenie zakończone…”, nawet gdy wynik jest taki sam jak poprzednio. Przełączniki (np. liczby na siatce) i przyciski nawigacji tego nie robią.
• Gdy program przyjmie w polu liczbowym inną wartość niż wpisana (np. „Grupuj co … losowań” nie może być mniejsze niż 1), po wyjściu z pola słychać nazwę pola i wyjaśnienie, np. „Wartość musi wynosić co najmniej 1. Ustawiono 1.”. To samo jest w opisie pola (a przy włączonych „Ułatwieniach” także pod polem), dopóki go nie zmienisz.
• Po usunięciu zestawu fokus przechodzi na przycisk usuwania następnego zestawu (gdy usunięto ostatni na liście — poprzedniego), a czytnik mówi, który zestaw usunięto i ile zostało. Przyciski, których po użyciu chwilowo nie można nacisnąć ponownie (np. „Oblicz”, „Dopisz”), nie znikają z kolejności Tab, więc fokus nie przepada; naciśnięte wtedy mówią, dlaczego nic się nie stało.
• Dopisanie nowych losowań do bazy w tle nie przebudowuje ekranu analizy: fokus i wpisane wartości zostają.
• Gdy wyjdzie nowa wersja aplikacji, a Ty jesteś w analizie, nic się samo nie przeładuje: pojawi się pasek „Dostępna jest nowa wersja” z przyciskiem „Odśwież teraz”. Odświeżenie zachowuje ustawienia i zestawy, przerywa trwające obliczenie.
• Plik TXT ma na początku wiersz z wersją programu, nazwą analizy, grą i datą oraz ewentualne uwagi, np. że tabela na ekranie pokazuje część wierszy albo że wynik dotyczy poprzednich ustawień. Po nieudanym kopiowaniu tekst pojawia się w polu pod przyciskami, już zaznaczony — wystarczy Ctrl+C.

Słabe widzenie, kontrast i powiększenie

• Domyślny turkus jest ciemniejszy niż w starym programie, tak żeby wszystkie napisy na tle miały kontrast co najmniej 4,5:1 (biały ok. 5,9:1).
• Przycisk „Ułatwienia” w nagłówku przełącza na ciemniejsze tło i jaśniejsze napisy; wybrana liczba dostaje dodatkowo znak ✓ i grubą ramkę, a trafione wiersze pogrubienie i znacznik. Pokazuje też na stałe dodatki, które bez niego są tylko dla czytnika i klawiatury: przyciski nawigacji analizy, „Wróć do parametrów”, panel „Komunikaty”, etykietę „Nazwa zapisywanego zestawu” i wyjaśnienie pod polem po poprawce wartości. Czytnik ekranu dostaje to wszystko niezależnie od przełącznika. Ustawienie jest zapamiętywane.
• Systemowy tryb kontrastu (Windows) jest obsługiwany: zaznaczenie i trafienie są wtedy pokazane kolorami systemu i podkreśleniem. W Analizie 22 okno trendu jest podkreślone, a „Kolejna” ma podwójną ramkę (przy „Ułatwieniach” czarną ramkę), w Analizach 14 i 15 podobnie.
• Etykiety pól są widoczne na stałe; pole nazwy zapisywanego zestawu ma widoczną etykietę przy włączonych „Ułatwieniach” (bez nich podpowiedź „nazwa” w polu).
• Obwódka fokusu jest żółto-czarna, widoczna na jasnym i ciemnym tle. Pole z błędem ma czerwoną ramkę i opis błędu obok.
• Całą aplikację powiększa się zwykłym powiększeniem przeglądarki (Ctrl i plus). Przy dużym powiększeniu układ przechodzi w jedną kolumnę jak na telefonie; przewijać w poziomie trzeba tylko szerokie tabele.
• Pomoc do bieżącej analizy otwiera przycisk „Pomoc do tej analizy” w nawigacji analizy albo link „Pomoc” w stopce.

Jeśli coś nie działa z Twoim czytnikiem ekranu albo przeglądarką, napisz przez stronę programu, podając czytnik, przeglądarkę, ekran, którego dotyczy problem, i numer wersji ze stopki aplikacji.