Analiza 13 – najlepsza metoda typowania liczb

Sprawdza wstecz, która metoda typowania sprawdzała się najlepiej: na ilu ostatnich losowaniach budować ranking liczb i z której pozycji rankingu brać liczbę, aby w testowanych losowaniach trafiać ją jak najczęściej. Druga część ekranu, „Typery”, od razu pokazuje liczby, które wybrane metody typują na wskazane losowanie.

Jak to działa

Metoda typowania to para (R, P): weź R losowań bezpośrednio poprzedzających typowane losowanie, uszereguj wszystkie liczby malejąco według wybranego kryterium (jak w Analizie 06) i zagraj na liczbę z pozycji P. Dla każdego losowania z zakresu analiza buduje rankingi dla R = 1, 2, …, Z i sprawdza, z których pozycji padły liczby tego losowania. Skuteczność pary (R, P) to ilość testowanych losowań, w których liczba z pozycji P padła, podzielona przez ilość testowanych losowań. Przykład: zakres 2400–2450 (51 losowań), para (55, 15) trafiła 25 razy, skuteczność 25/51 = 49,02 %.

Jest tylko kolejność malejąca, bo liczba z pozycji 1 przy sortowaniu rosnąco to ta sama, która przy sortowaniu malejąco stoi na pozycji 80. Przy równych wartościach wyżej stoi mniejsza liczba.

Jak używać

Ustaw zakres losowań: to losowania testowane (domyślnie ostatnie 100).
„Kryterium rankingu (malejąco)”: „Ilość wystąpień”, „Maksymalna przerwa”, „Bieżąca przerwa” albo „Max przerwa - bieżąca przerwa”.
„Ilość przeszukiwanych zakresów (Z)”: ile długości zakresu sprawdzić (R od 1 do Z). Gdy przed pierwszym testowanym losowaniem jest w bazie mniej losowań niż Z, sprawdzane są tylko możliwe długości, o czym informuje podpowiedź obok „Oblicz”.
„Skuteczność od (%)” i „Skuteczność do (%)”: na liście zostają tylko pary, których skuteczność zaokrąglona do całości mieści się w tych granicach. Przy etykiecie widzisz skuteczność losowego typu dla gry (Multi Multi 25 %, Lotto 12 %); to domyślna dolna granica, bo metoda poniżej niej nic nie wnosi. Za niski próg daje tysiące wyników, za wysoki żadnego, więc warto eksperymentować.
„Max ilość wyników” (domyślnie 200) ucina listę; checkbox „bez limitu” pokazuje wszystkie.
„Sprawdź na kolejnych losowaniach (0 = bez)” (domyślnie 100): na ilu losowaniach bezpośrednio po zakresie sprawdzić znalezione metody (opis niżej, w „Sprawdzenie na losowaniach po zakresie”). Gdy zakres kończy się na ostatnim losowaniu bazy, nie ma na czym sprawdzać: przycisk „Zostaw ostatnie K losowań na sprawdzenie” przesuwa zakres wstecz (ta sama długość), tak żeby za nim zostało K losowań. Napis obok przycisku mówi, ile losowań jest za zakresem.
Naciśnij „Oblicz”. Obok jest szacunek: „Testowanych losowań: …, zakresów: …, okien do sprawdzenia: …”; pełna baza Multi Multi × 999 zakresów to około minuty. W trakcie widać pasek postępu „Liczę… x % (… z … losowań)” i przycisk „Przerwij”. Po zmianie parametrów stary wynik zostaje na ekranie z podpowiedzią, że trzeba znów nacisnąć „Oblicz”.

Co pokazuje wynik

Podsumowanie: „Testowanych losowań: N, zakresy 1–Z, skuteczność a–b %: znaleziono M metod” (z dopiskiem „ucięto do …”, gdy zadziałał limit), a przy sprawdzeniu po zakresie także średnia skuteczność znalezionych metod w zakresie i później oraz skuteczność losowej liczby. Tabela idzie od najdłuższego zakresu R w dół, a w obrębie zakresu pozycje rosnąco:

Lp: Numer wiersza.
Zakres losowań: R: na ilu losowaniach przed typowanym budowany jest ranking.
Pozycja: P: z której pozycji rankingu brana jest liczba.
Ilość trafionych: W ilu testowanych losowaniach ta liczba padła.
Procentowo: Skuteczność: ilość trafionych podzielona przez ilość testowanych losowań.
Później trafień, Później %: Tylko przy sprawdzeniu po zakresie: w ilu z K losowań po zakresie trafiła ta sama metoda i jaka to skuteczność.
Typ na D: Liczba, którą metoda (R, P) typuje na losowanie D wybrane w części „Typery” (nagłówek kolumny pokazuje numer D). Gdy D jest w bazie, trafiona liczba jest zielona, a wiersz podświetlony. Tej kolumny nie ma w pliku tekstowym.

Długa tabela jest podzielona na strony po 500 wierszy. Dotknij wiersza, aby dodać jego metodę do typerów. Plik z zapisu wyniku ma układ starego Analiza13.txt.

Typery — typowanie na losowanie

Losowanie nr: Numer losowania D, na które typujesz. „następne” ustawia losowanie po ostatnim w bazie (prawdziwe typowanie), „ostatnie” ostatnie losowanie z bazy (sprawdzenie na znanym wyniku); możesz też wpisać dowolny numer z bazy. Gdy D jest w bazie, pod spodem widzisz jego liczby, trafnie wytypowane są wyróżnione, a obok stoi „trafione typery: x / y”.
Lista typerów: Każdy wiersz to „Zakres” (R), „Pozycja” (P), „Kryterium” („Ilość”, „Max przerwa”, „Bieżąca”, „Max − bieżąca”) i „Typ”, czyli wytypowana liczba. Pola możesz zmieniać, wynik przelicza się od razu; „×” usuwa typer. Znak „!” zamiast liczby oznacza błąd, np. przed losowaniem D jest w bazie mniej losowań niż R; treść błędu jest pod listą.
Dodaj typer, Przepisz 10 pierwszych wyników, Wyczyść: „Dodaj typer” dokłada wiersz (zakres 10, pozycja 1, bieżące kryterium), „Przepisz 10 pierwszych wyników” wstawia dziesięć pierwszych metod z tabeli wyżej, „Wyczyść” usuwa wszystkie typery.
Wczytaj parametry…, Zapisz parametry: Zapis listy typerów do pliku parametry.json i wczytanie go później. Stare pliki parametrów z wersji Windows też się wczytują.

Sprawdzenie na losowaniach po zakresie

Metody są wybierane na tym samym zakresie, na którym liczona jest ich skuteczność. Przy 100 zakresach i 80 pozycjach analiza sprawdza 8000 par, a przy 200 zakresach 16 000, więc kilkadziesiąt z nich zawsze wypadnie w zakresie świetnie, nawet jeśli żadna metoda nie działa. Do tego służy pole „Sprawdź na kolejnych losowaniach” (domyślnie 100) z zakresem przesuniętym wstecz przyciskiem „Zostaw ostatnie K losowań na sprawdzenie”: każda znaleziona metoda zostanie sprawdzona na losowaniach po zakresie, których nie użyto do jej wyboru. Jeśli „Później %” jest wyraźnie wyższe od skuteczności losowej liczby (Multi Multi 25 %), metoda coś znaczy; jeśli wraca do tego poziomu, wynik w zakresie był przypadkiem.

Przykład z bazy Multi Multi (2026): w 20 kolejnych blokach wybrano 10 najlepszych metod z 16 000 (100 losowań, 200 zakresów, „Ilość wystąpień”) i sprawdzono je na następnych 100 losowaniach. W zakresie miały średnio 40,7 %, później 25,5 %. Tak samo przy „Bieżącej przerwie” (36,5 % → 23,5 %) i „Max przerwa - bieżąca przerwa” (41,0 % → 24,7 %).

W pliku wynikowym są wtedy dwie dodatkowe kolumny i linie z losowaniami sprawdzenia oraz średnimi.

Przykład

Szukasz metody, która dobrze działała w styczniu 2004 (przykład ze starej pomocy, baza Multi Multi):

Zakres od 2432 do 2462, „Ilość przeszukiwanych zakresów (Z)” 200, kryterium „Ilość wystąpień”, „bez limitu”, skuteczność od 55 do 100 %.
Po „Oblicz” znalezione są 3 metody, m.in. „Zakres losowań” 57, „Pozycja” 13, „Ilość trafionych” 17, „Procentowo” 54,84: grając w tych 31 losowaniach na liczbę z 13. pozycji rankingu wystąpień z 57 poprzednich losowań, trafiłbyś ją 17 razy.
Dotknij tego wiersza, a metoda trafi do typerów. Ustaw „Losowanie nr” na 2463 i zobaczysz, jaką liczbę ta metoda typowała na następne losowanie; ponieważ jest ono w bazie, od razu widać, czy padła.

Inaczej niż w wersji Windows

Obliczenia idą w tle z paskiem postępu i przyciskiem „Przerwij” zamiast „STOP”. Nie ma ograniczenia do 100 zakresów przy kryterium „Bieżąca przerwa” ani limitu pozycji 80.
Domyślna dolna granica skuteczności to skuteczność losowego typu dla gry (25 % w Multi Multi), nie 0.
Pole „Max ilość wyników” z checkboxem „bez limitu” naprawdę ucina listę (w starym programie, mimo opisu w pomocy, tego pola nie było).
„Przepisz 10 pierwszych wyników” wypełnia typery, nie tworzy zestawu liczb własnych. Dodatkowo każdy wiersz tabeli można dodać do typerów dotknięciem.
Typerów może być dowolnie wiele (nie 10), a pole „Losowanie nr” ma przyciski „ostatnie” i „następne”.
Kryterium „Max przerwa - bieżąca przerwa” ma jedną definicję w obu częściach ekranu (stary program liczył je w górnej i dolnej części inaczej).
Parametry typerów zapisują się do pliku JSON pobieranego z przeglądarki; stare pliki parametrów można wczytać.
Nowe: sprawdzenie znalezionych metod na losowaniach po zakresie (kolumny „Później”).